การเดินทางของชีวิต

Go down

31082009

ตั้งหัวข้อ 

การเดินทางของชีวิต




พบบันทึกนี้ที่เขียนไว้เมื่อ 4 ปีที่แล้ว โดยบังเอิญ
อ่านแล้ว นึกถึงตัวตนขณะที่เขียนไม่ออกเลยว่าอยู่ในอารมณ์ไหน
และไม่น่าเชื่อว่าเราจะถ่ายทอดเรื่องข้างในออกมาได้เป็นตัวหนังสือ
เพราัะอารมณ์และชีวิตช่วงนี้ ไม่เกื้อต่อการไปละเลียดจิตใจเรื่องข้างใน สักแต่ว่าหมดไปวันๆ

การเขียนบันทึกเก็บไว้ ในขณะที่อารมณ์ยังคลุกกรุ่นอยู่นั้นทำให้เราได้ถ่ายถอดสิ่งที่เราได้เรียนรู้เก็บไว้
และเมื่อวันหนึ่ง เราย้อนกลับมาอ่านก็อาจจะได้อะไรเพิ่มเติมจากบันทึกนั้น รวมทั้งได้แบ่งปันเรื่องราวให้คนอื่นๆได้อีกด้วย
หลังจากอ่านแล้วแก้ไขปรับปรุงเล็กน้อยให้กระชับ และเพิ่มเติมสิ่งที่ตกตะกอนมากขึ้นลงไป
จึงนำบันทึกนั้นส่งมาให้มิตรได้อ่านกันครับ

สมหวัง

_________________________________________________________________________

การเดินทางของชีวิต



ชีวิตของมนุษย์นั้นช่างน่าอัศจรรย์ งดงาม น่าค้นหาติดตาม และน่าปล่อยวางอย่างที่สุด


เริ่มต้นจากความว่าง...

ตั้งแต่ที่แรกเกิด กว่าเราจะสามารถช่วยเหลือตนเองได้ คุณพ่อ คุณแม่ คุณครูมากมาย ได้ทุ่มเทความเอาใจใส่ดูแล
เป็นเวลาที่เราได้รับการถนุถนอมเอาใจใส่มากที่สุด ทุกคนต่างมอบความรักความอบอุ่นให้แก่เราด้วยความนุ่มนวล
แต่น่าเสียดายในวันเวลาที่เราน่าจะมีความทรงจำที่ดีที่สุด เรากลับไม่สามารถจำเรื่องราว ผู้คน
ความรักเหล่านั้นได้เพราะความเยาว์

จากความว่างสู่การเติมเต็ม...
จากปฐมวัยสู่การเรียนรู้ เราได้รับเครื่องมือที่ใช้ขีดเขียนความหมายการดำรงอยู่
เราเริ่มออกไปเรียนรู้สิ่งต่างๆ เผชิญความหมายชีวิตในแบบที่มันเป็น.... โลกที่กว้างใหญ่ งดงาม และโหดร้าย
ประสบการณ์ มิตรภาพ ผู้คน เรื่องราวต่างๆ ได้ผ่านเข้ามาในชีวิต
ล้วนแล้วแต่เป็นบทเรียนให้เราเข้าใจความหมายชีวิตลึกซึ้งมากขึ้น
เราใช้ชีวิตโดยให้คุณค่าจากความหมายที่เราเข้าใจต่อโลก โลกหมุนไปตามความคิดของเราเสมอ

ปล่อยวางทุกสิ่งกลับสู่ความว่างเปล่า...
ดูเหมือนว่าเราจะสามารถให้คำอธิบายกับทุกสิ่งทุกอย่าง สิ่งต่างๆเหล่านั้นดูจะชัดเจนในความคิดของเรา

จนเมื่อเราได้ประสบกับเรื่องที่ไม่สามารถหาทางออกได้ โลกกลายเป็นสิ่งที่เราไม่รู้จัก..ไม่มีคำตอบในชีวิต
การยอมรับต่อการเปลี่ยนแปลง การยอมรับว่ามันไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิด การยอมรับว่ามันเป็นอย่างที่มันเป็น
การยอมรับต่อความไม่รู้ของเรา การยอมรับกับสิ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิต การยอมจำนนต่อชีวิต...ค้นพบการปล่อยวาง

เมื่อถึงความว่างย่อมพบความสว่าง...
เมื่อเรายอมรับว่าแท้ที่จริงชีวิตนั้นล้วนย่อมมีการผันแปรไม่หยุดนิ่ง จากสิ่งหนึ่งเคลื่อนไปสู่สิ่งหนึ่ง
หาสาระยึดถือเอาเป็นความแน่นอนที่ใช้ผูกติดไม่ได้เลย สิ่งที่เรารู้ก็อาจจะไม่ใช่ สิ่งที่เราถือก็กลับไม่จริง
เมื่อเรายอมรับการเปลี่ยนแปลงภายนอกที่แปรเปลี่ยนไม่หยุดนิ่ง
และเข้าถึงการเปลี่ยนแปลงภายในด้วยความสงบนิ่ง
เมื่อเข้าใจถึงความไม่แน่นอนของสรรพสิ่งที่เคลื่อนไหวไม่หยุดนิ่ง จิตใจเราก็จะขยายกว้างจนพบความสุขที่สงบนิ่ง
เมื่อนั้นโลกย่อมมีความหมายใหม่ผุดบังเกิดขึ้นให้เราได้รับรู้ ความสว่างจะนำทางไปสู่คำตอบของชีวิตให้ปรากฏชัดเจน
เราจึงมีความสุขที่เข้าถึงความจริงของชีวิตและโลก

โลกไม่ได้เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย สิ่งที่เปลี่ยนคือตัวเรา เราก็เพียงยอมรับ ยอมจำนนต่อความเป็นจริง

_____________________________________________________________________
avatar
somwang.2
มหา'ลัย ปี2
มหา'ลัย ปี2

จำนวนข้อความ : 1215
: 35
Registration date : 13/09/2008

สมุดพกนักเรียน
รหัสประจำตัว: 990232
วิชาโปรด: วิทยาศาสตร์
คะแนนเกียรติยศ:
3/100  (3/100)

ดูข้อมูลส่วนตัว

ขึ้นไปข้างบน Go down

Share this post on: diggdeliciousredditstumbleuponslashdotyahoogooglelive

 
Permissions in this forum:
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ